Məhəmməddən...

Menim Mehriban xalam hemishe uzu guler idi. Hec vaxt hec neye gore uzulmezdi, belke de uzulerdi, amma bizi o qeder chox isteyirdi ki biz uzulmeyek deye kederini, qussesini daim gizlederdi. Shebnemle men 2006-ci ilde Amerikaya yollandiq. Ilk defe evden, ailemizden, dostlarimizdan uzaq qaldiq. Gunlerimiz xosh kechirdi. Ureyimiz sixilanda, chetinliye dushende ise Mehri xala hamimiza destek olurdu. Bir defe kefim yox idi, msnde Mehri xala ehvalimi sorushdu, kefsiz oldugumu gorub mene bu mektubu yazdi:

salam, Qadasi. Ne var, ne yox teze?:)
>shebiye 1 anekdot yazdim msn-de, hayifdi da o boyda yazmisham, qoy saa da
>gonderim:)

ay da qoy 1 anekdot danishim Cepish, ishde bu gun Serqey danishib.. demeli padshahin dostu olur... her yere 1 yerde gediller ve ne olsa dostu deyir, yaxshi ki, bele oldu...shahin da xoshu gelir ki, optimistdi bu. 1 gun ovda gulle deyir padshahin bash barmaqina, barmaq uzulur, qan aparir shahi. dostu der, yaxshi ki, bele oldu.. shah hirslenir, bunu atdirir zindana. 1 il kecir yene ova gedir, amma tek... adamyeyenler bunu tutub baqlayillar aqaca ki, yesinler,.. ha yalvarir ki, size ne istesez verim, meni buraxin,.. deller yox e e e axir ki yemek isteyende goruller barmaqinin 1-i yoxdu, deyirler, yox, yaramadin bize, biz yalniz butov olani yeyirik, shikesti yox, acib bunu buraxillar...

shah anlayir ki, dostunun sozunde heqiqet varmish. goz yashi icerisinde gelir ve tez enir zindana,, gorur dostu ariqlamish, pis gunde... qucaqlayir ki, baqishla meni, sene zulm eledim, amma sen duz demisen yaxshisi bu imish ki, gulle menim barmaqimi apardi, zad... dosti der, yaxshi ki, bele oldu... shah der, neyi yaxshidi bunun, 1 il it zulumu yashadin... der, yox, bele olmasaydi, ova sennen getmishdim indi ve yamyamlar seni buraxib meni coxdan yemishdiler uje....:))))
gul bir az:)
MKo (MKo - Mishka Kosolapiy deməkdir, mən mamanı 2006-da belə çağırırdım, o da nikinə uyğun özünə belə imza götürmüşdü. Şəbnəm)

bu qeder pozitiv, her ishde xeyr gormeyi bacaran insan idi Mehri xala. Ondan oyrendiyim en onemli shey uzulmek uchun behane axtarmaqdansa sevinmek uchun sebeb axtar prinsipidir.

Bu mektubun dalinca:

" haha, chox sagolun, guldurduz meni" yazdim.

Sizce o bu mesaja ne cavab yazdi?

"sen de saq ol:)
ISTESEN SOL DA OLA BILERSEN:)"

Bax bu qeder shen, hazircavab ve sedaqetli bir dost idi Mehriban xala.

Afaq xaladan...

Sən fikrimdə canlıdan canlı, diridən dirisən... Gözümün önündə elə həmişəkitəksən – üzün gülür, dodaqlarında təbəssüm, ətrafında süd kimi ağappaq aura.. və... və... gözündə kədər.. danışdıqca dodaqların gülümsəyir, gözlərin dolur. Emosionalsan... dediklərini jestlərinlə, mimikalarınla da ifadə edirsən... və əllərin – balaca, toppuş əllərin dediyin sözə qüvvət kimi hərəkətdə olur, arada da gözünün yaşını silirsən.. Tez-tez.. tez-tez  dolub boşalırsan... ən çox da mamandan danışanda...

O qədər həssassan ki Mehriban.. Vicdan səninçün hər şeydən ötə, hər şeydən üstün bir meyar.. Uşaqlığın hansısa xatirəsini danışırsan, detallarla, ən xırda incəliklərinə qədər danışırsan.. Danışırsan ki, necə olubsa bir dəfə - hələ məktəbdə oxuyanda nəyisə mamandan gizlətmisən.. mama da bilib.. xətrinə dəyib.. Sonra – üstündən uzun illər keçəndən sonra eyni hadisəylə özün rastlaşmısan. Tam eyni situasiya.. Bu dəfə sənə qarşı. Deyirsən ki, eynən mamanın yaşadığı duyğunu özün hiss eləmisən. Və tək hiss eləmək yox. Həm də deyirsən ki, məhz həmin anda bu hadisənin niyə, nə səbəbə baş verdiyini də anlamısan. Bilmisən ki, o zaman mamanın çəkdiyi əziyyətin əvəzidi ödədiyin..  Sən həmişə deyirsən.. Həmişə deyirsən ki, dünyada səbəbsiz heç nə olmur. Sənin yaşam prinsiplərindən biri karmaya inama əsaslanır. İnanırsan ki, hər şey qayıdır, ötürülən enerji mütləq əvəzlənir.. Doğruydumu inandığın? Doğruydusa bəs bunu – bu qəfil, bivaxt, hər kəsi dəli edən hadisəni nəylə izah edərdin görəsən? Bu vaxtslz gedişin nəyin əvəziydi səncə? Nəyə görəydi?.. Kim bilir...

Mənsə bildiklərimi – səndən eşitdiyim bir hadisəni yada salmaq istəyirəm. Nərimanovda yaşadığınız vaxtardı.. Kişik xruşşovkada yaşayırsız. Kirayədəsiz deyəsən. Şəbişlə Mehişin 3-4 yaşları var. Qızları evdə oyanan qoyub mağazaya düşürsən. Qayıdanda... O zaman bir az qıtlıq vaxtıydı.. Hamımız ərzağı çox alırdıq, ehtiyat yığırdıq. Evdə də 10 kiloluq qazanın unla doluymuş. Sən mağazadan dönənə kimi qoçağım qızlar qazanı açar, bir-birini unla “atəşə tutar”... Qapını açanda görürsən ki, darısqal otaq, mətbəx, dəhliz – hər yer undu.. Qızların tək bir gözləri qaralır.. Xalça un içində, divan un içində... Evdə də su nə gəzir? Su saatla verilirdi axı o vaxtlar.. Deyirsən - bilmədin güləsən ya ağlayasan? Bilmədin haradan başlayıb harada bitirəsən? Qızların ununu çırpasan? Yoxsa hansınısa doğrudan çırpasan?... O hadisəni hər dəfə elə şirin danışırsan ki... O vəziyyəti hər yada salanda da elə ürəkdən gülürsən ki, gözlərin yaşarır.. Və yenə o vəziyyətə düşürsən – mənim sevdiyim vəziyyətə - eyni vaxta həm ağlayırsan, həm gülürsən... 

8 mart

‎8 martdan bir neche hefte evvelden bacimla mektebpullarimizi yigardiq, hevesle o vaxtlar en chox hediyye olunan keramik suvenir alardiq, bir de nergiz, ustune de kart duzeldib, karandashin butun renglerinden istifade eleyib plagiat "urek sozlerimizi" yazib mamaya vererdik. Ele sevinerdi ele bil dunyanin en gozel hediyyesini alib. O da bizi hediyye "mach eleyerdi. Darixmisham o hediyyesi uchun... Bu gun 8 mart hediyyeleri alirdim, nese chatmirdi......