Mama həyatı çox sevirdi. Yaşamaqdan zövq alırdı. Dondurmanı çox sevirdi. Biz uşaq olanda anam 50-60 dondurma alırdı, yarısını dayımoğluna verirdi, saat qoyurdular və yarışa başlayırdılar: kim ən çox dondurma yeyəcək. Təbii ki, həmişə mama qalib gəlirdi, mən və bacım da dondurmalara baxa-baxa qalırdıq.
Kulyokda nəsə alıb yeyəndən sonra mütləq onu şişirdib partladırdı, ətrafdakı adamlar da çönüb tərs-tərs ona baxırdılar. Deyirdim "ay mama, biabır olduuuq", deyirdi "Əşşşi, onlar luzerdi, sən kef elə!". Mən də guya ona hirsliymiş kimi tərs-tərs baxırdım... Amma əslində onunla fəxr edirdim... Belə anam olması ilə fəxr edirdim....
No comments:
Post a Comment